برای از نو شدن
سالهای غفلت خورشید؛
با کمی خجالت
آب می شوند
آدمکهای برفی مان.
(ف.وجدان)
+ نوشته شده در شنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۰ ساعت 0:38 توسط ف.وجدان
|
روشنتر
...تا آنکه همه چیز غرق در نور شود؛ جاده، زمین، دیوارها، گنبد؛ بی آنکه خودش حتی یک ذره روشن تر شود...
چونان بی پیکران مستم که چرخم خارج از دستم
غبار از چهره ام رستم
که فریاد آورم هستم
ف.وجدان
نوشتههای پیشین
- ۱۳۹۲/۱۰/۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۳۰
- ۱۳۹۰/۱۲/۱ - ۱۳۹۰/۱۲/۲۹
- ۱۳۹۰/۱۱/۱ - ۱۳۹۰/۱۱/۳۰
- ۱۳۹۰/۱۰/۱ - ۱۳۹۰/۱۰/۳۰
- ۱۳۹۰/۰۹/۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۳۰
- ۱۳۹۰/۰۸/۱ - ۱۳۹۰/۰۸/۳۰
- ۱۳۹۰/۰۷/۱ - ۱۳۹۰/۰۷/۳۰
- ۱۳۹۰/۰۶/۱ - ۱۳۹۰/۰۶/۳۱
- ۱۳۹۰/۰۵/۱ - ۱۳۹۰/۰۵/۳۱
- ۱۳۹۰/۰۴/۱ - ۱۳۹۰/۰۴/۳۱
- ۱۳۹۰/۰۳/۱ - ۱۳۹۰/۰۳/۳۱
- ۱۳۹۰/۰۲/۱ - ۱۳۹۰/۰۲/۳۱
- ۱۳۹۰/۰۱/۱ - ۱۳۹۰/۰۱/۳۱
- ۱۳۸۹/۱۲/۱ - ۱۳۸۹/۱۲/۲۹
- ۱۳۸۹/۱۱/۱ - ۱۳۸۹/۱۱/۳۰
- ۱۳۸۹/۱۰/۱ - ۱۳۸۹/۱۰/۳۰
- ۱۳۸۹/۰۹/۱ - ۱۳۸۹/۰۹/۳۰
- ۱۳۸۹/۰۸/۱ - ۱۳۸۹/۰۸/۳۰
- ۱۳۸۹/۰۷/۱ - ۱۳۸۹/۰۷/۳۰